دیروز طرح مقالات اصلی و کلیدی وبگاهم را میریختم، ساختار کلی آنها را با کشیدن نقشههای ذهنی روشن میکردم و با تجربههای مختلفم به گفتگو مینشستم.
در این گفتگوهای ذهنی، متوجه شدم گویی از پیوند سالها تجربه و مطالعهام در زمینههای گوناگون، فرزندهای خلف و منحصربفردی پا به این دنیا گذاشتهاند.
همیشه نگران سالهایی بودم که میتوانستم در یک زمینهی خاص تخصص عمیقتری پیدا کنم، ولی آنها را به آزمودن تجربههای مختلف گذراندم. دیروز که فرزندانم رخی نشان دادند، این نگرانی، تبدیل به لبخندی پهن بر لبانم شد.
در حال پروراندن دو فرزند بزرگترم با نامهای «نوشتن مقالهی آموزشی» و «ساخت دورهی آموزشی پرطرفدار» هستم.
پیوند مبارکِ تجربههایت را کشف کن و قابلهی فرزندشان باش.